De boer sprong uit bed, trok snel wat kleren aan. Hij had geluiden gehoord in de stal. Een schaap stond op het punt te lammeren en normaal gesproken ging dat snel en relatief geruisloos. Maar nu was er overduidelijk iets mis. Hij hoorde de ooi angstig schreeuwen. Vier uur later was de ooi dood, de boer doodmoe en lag er een zwak lammetje trillend in het stro. Weken lang zorgden de boer en zijn kinderen voor het lammetje. Het lammetje woonde in de keuken, kreeg melk uit de fles. Ze werd geknuffeld en uren lang over haar zachte velletje gestreeld. Vier weken later sprong ze vrolijk rond in de wei en nog steeds speelden en knuffelden de kinderen er mee. ‘Hoe lang nog, pappa?’, vroeg de jongste dochter. ‘Nog veertien nachtjes slapen’, zei de boer. Twee weken later reed een witte bestelauto het erf op. Poelier Harry Bakker stond in sierlijke letters op de zijkant. De slager beende met grote passen het erf op. Het enige wat hij zei was: ‘Wat voor porties?’. ‘Van een halve kilo graag’, antwoordde de boer, ‘we hebben al weken lang zin in een lekker lamsstoofpotje’.
Lees verder →